|
| ||
|
| ||
|
| ||
|
| ||
|
| ||
|
| ||
|
| ||
|
| ||
|
| ||
|
| ||
|
| ||
|
| ||
|
| ||
|
| ||
|
| ||
|
| ||
|
| ||
|
| ||
|
| ||
|
|
| ||
|
| ||
|
| ||
|
| ||
|
| ||
|
| ||
|
| ||
|
| ||
|
| ||
|
| ||
|
| ||
|
| ||
|
| ||
|
| ||
|
| ||
|
| ||
|
| ||
|
| ||
|
| ||
|
*دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت رسانه دانشکده صدا وسیما
شبکه های اجتماعی نمود جدیدی از فضای رسانه ای در جهان محسوب می شود شبکه های که عمر آن با راه اندازی سایت سیکس دگرس در سال 1997 شروع شد و این شبکه ها و تعداد کاربرانش روز به روز در حال افزایش است که از مهمترین این شبکه ها می توان به فیس بوک (دومین)، توییتر(یازدهمین)، لینکدین(چهاردهمین )مای اسپیس(دویست وهفتمین)و....
خواندن کامل مقاله در ادامه مطلب
دستگاه هاي عظيم رسانه اي گرفته
و هزينه هاي بسيار صرف ميشود و در پايان
نتيجه نهايي با ميزان اثر گذاري بر برخي مخاطبان سنجيده ميشود
و آن گاه كه اين فرآيند در حداعلي تحقق مي پذيرد، گفته مي شود، اقناع صورت يافته است.
اقناع در زمره آثار زيرپوستي در حوزه ارتباطات است. كه وراي ظواهر قدرت
و يا حتي اقتدار صورت مي گيرد. مخاطبان، چنان چه به اقناع رسند، انگيزه هاي دروني مي يابند
و خود رسولان انديشه يا هر پيام ارتباطي خواهند شد.
در اين نوشته كوشش ميشود تا اقناع و حدود آن شناخته شود،
نظريه هاي موجود در اين زمينه بررسي مراحل تحقق اقناع شناخته شده و
نقد شوند و در نهايت شرايط اساسي تحقق اقناع باز شناخته شوند.
زمينه و هدف: بحران به طور ناگهاني به وقوع مي پيوندد و براي ساخت هاي زيربنايي و يا ارزش ها و هنجارهاي اساسي يک نظام تهديدي جدي است از اين رو مستلزم واکنش سريع مي باشد. با توجه به نقش اطلاع رساني و ارتباطات در بحران، هدف اصلي اين پژوهش، يافتن روش هاي دستيابي به نحوه ارتباطات در بحران مي باشد.
روش: در اين مطالعه مرورى توصيفي، با جست وجو در بانك هاي اطلاعاتي الكترونيكي معتبر مانند SID، و Magiran و با استفاده از كلمات كليدي مرتبط و نيز بررسي فهرست منابع و جست وجوي مقالات و آثار كارشناسان بحران، مقالات و منابعي كه به بررسي نتايج ارتباطات در بحران پرداخته بودند انتخاب و تحليل شدند.
يافته ها: قبل، هنگام و بعد از بروز بحران، مديريت بحران مي بايست در خصوص ارتباط و اطلاع رساني به مردم، گروه ها، مسوولين، نهادها و غيره اقداماتي را در دستور کار خود قرار داده و در اين خصوص طرح يا طرح هايي را تدوين و متناسب با شرايط مختلف بحران به مرحله اجرا در آورد.
نتيجه گيري: براي کنترل و مقابله با بحران به طور عمده دو رويکرد و راهبرد وجود دارد: مستقيم (کاربرد قوه قهريه) و غيرمستقيم (کاربرد روش اقناع و مقابله نرم). در هر دو راهبرد، مديران بحران مي بايست به طور مستمر با مخاطبين خود اعم از رهبران مديريت بحران، مردم، نيروهاي خودي و مقامات و مسوولين ارتباط برقرار و ضمن افشاي ماهيت اغتشاشگران و اطمينان دادن به مسوولين و مردم و ايجاد آرامش و رفع نگراني ها، حمايت و همکاري آن ها را جلب نموده و رهبران بحران و اغتشاشگران را وادار به تسليم يا تعديل خواسته ها و روش هاي خود نمايند.
برای دانلود مقاله به ادامه مطلب بروید.
فجايع طبيعي و بحران هاي اجتماعي بدون اطلاع قبلي حادث مي شوند و نظم جاري جامعه را برهم مي زنند؛ فقدان اطلاعات کافي، يکي از مهم ترين عوامل تشديدکننده وضعيت بحراني است و از اين رو نقش اطلاع رساني در مديريت بحران، نقشي راهبردي در دوره هاي پيش از وقوع، وقوع و پس از وقوع بحران است. براي رويارويي با بحران دو رويکرد قابل اتخاذ است، رويارويي برنامه ريزي شده (تلاش براي پيش بيني و کنترل پيش از وقوع حادثه بحراني) و برخورد، پس از غافلگيري. |
در سال هاي اخير، صحنه و آرايش تقابل ها به گونه اي شگفت انگيز دچار تحول گرديده و به تبع آن، مفاهيمي چون «قدرت» و «امنيت» ملي نيز دستخوش دگرگوني شده است. «قدرت فرهنگي» به عنوان مبناي اساسي قدرت ملي و پيروزي در جبهه «جنگ نرم» مطرح گرديده و در اين ميان، توجه به نقش «سرمايه اجتماعي» در افزايش «قدرت نرم» يک کشور، مورد تاکيد انديشمندان واقع شده است.
در عرصه نوين رويارويي، رسانه ها از نقش بسيار مهمي در قدرت ملي هر کشور برخوردارند و رسانه ملي نيز نقش حياتي در ميزان افزايش مشارکت، انسجام، اعتماد، وفاداري ملي و در نهايت افزايش مشروعيت سياسي دارد و قادر است بعنوان يکي از مولفه هاي اساسي قدرت نرم و توليد «امنيت نرم»، براي مقابله با جنگ نرم مورد توجه قرار گيرد.
مقاله حاضر تلاش دارد نقش رسانه ملي بر افزايش قدرت نرم و به تبع آن توليد امنيت نرم جمهوري.اسلامي.ايران را مورد بررسي قرار دهد. در اين نوشتار، جايگاه رسانه ملي در راهبردهاي کلان سياسي، فرهنگي و اجتماعي کشور و همچنين انتظارات و مطالبات نظام و مردم مورد دقت قرار گرفته است. روش تحقيق مبتني بر مطالعات اسنادي و تحليل محتواست. نتيجه حاصل شده نيز مبين آن است که ميان وضعيت موجود با وضعيت ايده آل و مطالبات ملي از رسانه ملي انطباق وجود ندارد.
امروزه سرنوشت کشورها کاملا با تحولاتي که در عرصه فرهنگ در سطوح ملي و فراملي رخ مي دهد پيوند خورده است. کشورها و يا به عبارت دقيق تر دولت – ملت ها در جهان متغير کنوني، وارد فضايي شده اند که اقدامات و فعاليت هايشان به طور اجتناب ناپذيري تحت تاثير تحولات عرصه فرهنگ قرار دارد. اگر چه بخشي از تحولات عرصه فرهنگ و ساير تحولات مرتبط با آن براي دولت – ملت ها اجتناب ناپذير بوده و آن ها خواه ناخواه مشمول تاثيراتي خواهند بود که در اين عرصه رخ مي دهد، ولي بخش قابل توجهي از اين تحولات قابل درک و پيش بيني بوده و مي توان براي آن برنامه ريزي کرد و تحت تاثير نظارت و کنترل در آورد و در واقع آن را مديريت کرد.
هدف اين مقاله واكاوي و بررسي نقش رسانه ملي در توسعه ارتباطات بين فرهنگي در ميان اقوام ايراني، البته از ديدگاه صاحب نظران حوزه ارتباطات و رسانه است. روش تحقيق از نظر هدف کاربردي و از نظر شيوه گردآوري اطلاعات پيمايشي و از نظر روش اجرا همبستگي مي باشد. جامعه آماري انتخابي براي اين پژوهش، کليه اساتيد حوزه رسانه و ارتباطات دانشکده صدا و سيما، در نظر گرفته شده است و با توجه به اين که تعداد آن ها 50 نفر است، کليه اعضاي جامعه آماري به عنوان نمونه انتخاب شده و لذا نمونه گيري هدفمند و کار به صورت تمام شماري صورت گرفته است.
نتايج تحقيق نشان داد که با توجه به آمار و ارقام به دست آمده از پژوهش، در نظرسنجي اي که از اساتيد حوزه ارتباطات و رسانه به انجام رسيد، سيماي ملي جمهوري اسلامي ايران در راستاي طراحي، ساخت و ارائه ميزگرد هاي فرهنگي و اجتماعي، سريال هاي ديني (مذهبي)، برنامه هاي کودکان و نوجوانان، ترانه و موسيقي و گزارش هاي ورزشي، همواره با در نظر داشتن ايجاد وحدت و انسجام ملي، زمينه را براي توسعه ارتبلطات بين فرهنگي فراهم ساخته است؛ و البته ساخت سريال هاي خانوادگي در اين راستا موفق عمل نکرده است.
دغدغه فرهنگی داشته وامید است شاید گامی هر چند کوچک برای تعالی خود و جامعه ام بردارم شاید این وبلاگ چاهی باشد برای بیان آنچه می توان از سینه بر سطر قلم بسدایم.