در اين مقاله از ديدگاه نشانه شناسي فرهنگي روابط بين فرهنگي و تاثير ترجمه بر اين روابط و همچنين عملکرد ترجمه در فرايندهاي جذب يا طرد جنبه هايي از فرهنگ هاي ديگر را بررسي کرده ايم. نشان مي دهيم که پويايي فرهنگي محصول ارتباطات بين فرهنگي است و ترجمه، سازوکار اصلي اين گونه ارتباطات است. در جريان ترجمه است که فرهنگ ها بر غناي يکديگر خواهند افزود و در عين ديدار با ديگري فرهنگي، خود را باز تعريف خواهند کرد؛ عناصري از اين ديگري را از آن خود مي کنند، و عناصري را بيرون نگه مي دارند و به اين ترتيب، مي توانند پويايي و سرزندگي خود را حفظ کنند، تاثير بپذيرند و متفاوت باقي بمانند.

دانلود مقاله