یاد نمی رود 6 یا 7 سالم بود که به کلاس کارته می رفتم  وقتی با پدرم وارد کلاس می شدیم به پسرخاله ام که مربی کلاس بود اوس می گفتیم و ادای احترام می کردیم .اوس در حقیقت نوعی صبر و استقامت طلبیدن بود که معنی آن را تا سالها نمی دانستم. اما نکته ای که می خواهم به آن اشاره کنم نه این است که اوس به چه معناست بلکه توجه به این نکته است که هر ورزشی (به طورکلی تر آن هر کاری) می تواند فرهنگ خود و پیرامونش را به دیگران انتقال دهد. ژاپنی ها و کره ای ها و هر آنکه در دنیا  کارته کار می کند برای احترام به دیگران و درخواست صبر واستقامت اوس می گوید. چقدر جالب است یک ورزش به همین سادگی معانی و مفاهیمی را منتقل می کند و ورزش ، فرهنگی را شکل میدهد .

ما نیز در چند سال اخیر به ورزش هایی  توجه نموده ایم که امروز درعرصه جهانی فرهنگ خود را منتقل می کنند و کلمات ما  اززبان افرادی با قومیت ها و ملت ها و نژادها و آیین های دیگری شنیده می شود.

یک ژاپنی در مسابقات زورخانه ای شرکت می کند و در هنگام وارد شد به گود زورخانه  یا علی (ع) می گوید  و فردایی مسابقات جهانی زورخانه برگزار می شود ویک جهانی یا علی (ع)می گوید.

اینجا ورزش رسانه ای است برای انتقال لغات، معانی ومفاهیم مفهومی چون مردانگی و غیرت وجوانمردی