نمی دانم اما می دانم حتما شما دارای یک دستگاه تلفن همراهی هستید که روزانه پیامک ها ی مختلفی را دریافت می کنید که می تواند از دوستان باشد یا از شرکت های تبلیغاتی باشد و از محتوای آنها بستگی به تیپ شخصیتی تان تا نوع ارتباط با دوستان و ارتباط با جامعه می تواند متفاوت باشد. طنز ها و جک ها بخش مهمی از پیامک ها را به خود اختصاص داده و خواهند داد اما با چه محتوایی؟

جک ها و طنز هایی که به تمسخر قومیت ها و ادیان می پردازد و شاید لبخندی کوتاه را برای عده ای بر لب آورد اما نتایج و غایت این مفاهیم و طنز ها چیست؟ و دست چه کسانی در کار و است؟ و باید چه کرد ؟

حقیقتا مفاهیم طنزامروزی جز تحقیر و کوچک کردن و ایجاد اتهام برای عده ای نیست تا جایی که با شنیدن نام آن مفاهیمی کاذب برایمان جلوه گر می شود؛ شهر هایی چون: قزوین ،رشت و اصفهان و نژاد هایی چون ترک ، کرد، لر وعرب و ادیانی و مذاهبی چون مسلمان و مسیحی و شیعه و سنی .بی شک ایران اسلامی باید هوشمندانه در مقابل این نگاه ها ایستاده و باید برنامه ای اجرا شود که این مفاهیم تغییر کرده و ارزش هایی خوب جایگزین آن گردد.و بی شک دست معاندان نظلام و ساده لوحان در این صحنه خالی نیست و نقشی تمام جانبه را بازی می کنند.

باید خندید و شاد بود اما شادبودن و خندیدن به هر معنایی نیست خنده ای که تمسخر یک قوم یا دینی باشد می توانند در دراز مدت مفاهیم پایداری را برای فرد ایجاد و از طرفی دیگر تنش میان اقوام و ادیان را افزایش دهد و در مورد راهکارهای آن نیز می توان با ایجاد چند سایت و مرکز شادهای اسلامی و ارزشی شاد بود و خندیدو به مردم این مفهوم را ایجاد کرد هر چیز ارزش خندیدن ندارد.